ابراهيم‌ِ نادری كازِرونى

اِبْراهيم‌ِ كازِرونى‌، ميرزا محمد (ح‌ 1180-1260ق‌/1766- 1844م‌) پسر ميرزا اسماعيل‌ متخلص‌ به‌ نادري‌، شاعر، عارف‌، پزشك‌ و مداح‌ محمدشاه‌ قاجار.

اجداد او از سادات‌ عالى‌ مقام‌ كازرون‌ بودند، ابراهيم‌ نيز در همين‌ شهر متولد شد. در جوانى‌ به‌ شيراز آمد و به‌ تحصيل‌ علوم‌ پرداخت‌ (فسايى‌، 2/254) و پزشكى‌ را نزد عمّش‌ ميرزا مرتضى‌ معروف‌ به‌ مسيحاي‌ زمان‌ و متخلص‌ به‌ مسيح كازرونى‌، 23) كه‌ حكيم‌ باشى‌ دربار شاهان‌ زنديّه‌ بود، فرا گرفت‌. به‌ گفتة هدايت‌، ابراهيم‌ همراه‌ پدرش‌ روانة عتبات‌ شده‌ و چندي‌ نيز در آن‌ ناحيه‌ به‌ فراگيري‌ دانش‌ مشغول‌ بوده‌ است‌ ( رياض‌ العالافين‌، 544)، امّا فسايى‌ اشاره‌اي‌ به‌ سفر وي‌ به‌ عتبات‌ ندارد (همانجا) ابراهيم‌ در 1218ق‌/1803م‌ همراه‌ محمد نبى‌ خان‌ شيرازي‌، متخلص‌ به‌ فطرت‌ و سفير (1183-1230ق‌/1769- 1815م‌)، كه‌ به‌ سفارت‌ ايران‌ در هندوستان‌ منصوب‌ شده‌ بود، به‌ اين‌ كشور عزيمت‌ كرد و پس‌ از كسب‌ ثروت‌ فراوان‌ (احتمالاً در اواخر 1221ق‌/1806م‌) به‌ شيراز بازگشت‌. (لطفا ادامه مطلب را کلیک کنید)

محمدشفيع موسوي

محمد شفیع بوشهری کازروني، عالم جامع شیعی قرن سیزدهم و چهاردهم . در 1270 در کازرون متولد شد و تحت تربیت پدرش سیدمحمدتقی موسوی از زاهدان و عابدان بزرگ عصر خویش پرورش یافت . در 1291 با پدرش به بوشهر رفت و از آنجا به عتبات عراق مشرف گردید و در سامرا نزد سید محمدحسن شیرازی (1230ـ1312) معروف به «میرزای بزرگ » به تحصیل فقه و اصول پرداخت و از شاگردان سرشناس میرزا شد. بوشهری در طب نیز اطلاعات وسیعی کسب کرد به طوری که معالجات عجیبی از او مشاهده می شد. وی در حوزة درس عده ای از فضلا از جمله میرزاعلی آقا فرزند میرزای شیرازی نیز حاضر می شد و تا 1310 در سامرا بود و همان سال به بوشهر بازگشت . در بوشهر به تدریس و نشر احکام پرداخت و مرجع امور مردم از خاص و عام گردید. در 1329 با خانواده اش به زیارت عتبات رفت و در نجف بیمار شد و روز هفتم ربیع الاول همان سال وفات یافت و در وادی السلام به خاک سپرده شد. وی در فقه و اصول بسیار متبحر بود و تألیفاتی از او باقی مانده است .

فرزندش سید محمدتقی از فضلای سرشناس به شمار می رفت و از شاگردان میرزا محمدتقی شیرازی و علا مه حاج حسن کبه بود. فرزند دیگر بوشهری سید محمد مهدی نه ماه پس از پدر در سامرا درگذشت و همانجا مدفون شد (آقابزرگ طهرانی 1404 جزء1 قسم 2 ص 840ـ841 همو 1362ش ص 147ـ148).

منابع : محمدمحسن آقابزرگ طهرانی طبقات اعلام الشیعة جزء1: نقباء البشر فی القرن الرابع عشر مشهد 1404 همو میرزای شیرازی: ترجمة هدیة الرازی الی الامام المجدد الشیرازی تهران 1362 ش.

/ داود الهامی /

دانشنامه جهان اسلام

دکتر اسفندیار دشمن زياري

اسفندیار دشمن زياري

متولد کازرون (برج سوخته شاهپور)، 10/3/۱۳۳۷

دکترای تخصصی ((Ph.D مدیریت آموزشی  

عضو هیأت علمی دانشگاه هوایی شهید ستاری

تحصیلات

1349    ششم ابتدایی از دبستان ایزدی انارستان شاهپور

۱۳۵۳    سوم متوسطه از دبیرستان های شيخ ابواسحق و شاكر ( مطهری) کازرون

1355    دیپلم الكترومكانيك از شرکت ري‌تيان آمريكا در نیروی هوایی

1366    دیپلم اقتصادی اجتماعی از دبیرستان سعادت بوشهر(شبانه) 

1371     کارشناسی علوم تربیتی - گرایش مدیریت و برنامه‌ريزي آموزشی از دانشگاه علامه طباطبائی تهران)

1374      کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، دانشگاه علامه طباطبایی

1385     دکترای تخصصی ((Ph.D مدیریت آموزشی از دانشگاه آزاد اسلامی- واحد علوم و تحقیقات

 

دوره های تخصصی

1353     زبان انگلیسی تا سطح دیپلم در نیروی هوایی ارتش

1354     الکترونیک از ac و dc  تا سطح wave shape (موجهای بلند)

1354      سیستم ژنراتورهای برق موشکی هاگ

1355      تکمیلی الکترومکانیک موشک هاگ در نمایندگی شرکت ری تیان

 

مرتبه علمی

 1374    مربی و عضو هیأت علمی دانشگاه هوایی شهید ستاری با حکم رسمی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری

1386     استادیار پایه 16

 

تأليفات

 

کتاب

آموزشهای صنعتی، حسابداری مالیاتی، اصول و مبانی مدیریت و سرپرستی، و کنترل و تنظیم بودجه دولتی (زیر چاپ)

 

دکتر یوسف شفاهی

 

 

Yousef Shafahi

Assistant Professor

 

Deputy of Student Affairs

 

Civil Engineering Department

Sharif University of Technology

 

		Dr. Y. Shafahi Civil Engineering Department Sharif University of Technology P.O.Box 11365-9313 Tehran, Iran
		[phone], Ext. 4246
		[phone]
		[e-mail]
		426 in Civil Engineering Department

 

 

B

A

C

K

G

R

O

U

N

D

 

 

 

Professional Background

 

Assistant Professor	1998 - ...	Civil Engineering Department, Sharif University of Technology, Tehran, Iran
Assistant Research Scientist	1997 - 98	Civil Engineering Department, University of Maryland, College Park
Researcher, Lecturer	1991 - 94	IRPD (Institute for Research in Planning and Development), Shiraz University
Lecturer	1988 - 91	Isfahan University of Technology, Isfahan, Iran

 

Educational Background

 

PHD	1997	University of Maryland, College Park
MSC	1988	Isfahan University of Technology
BSC	1986	Shiraz University

   

Positions

 

 

 

 

R

E

S

E

A

R

C

H

 

 

 

Research Interests

Urban Transportation Planning

Railroad, Highway and Air Transportation

Application of Operation Research in Transportation

Systems Simulation

 

Projects & Activities

 

1998 - ...	Simulation of Single Point Diamond Interchanges
1996 - 97	Optimum High Design
1995	Shiraz Comprehensive Transportation Study

 

Graduate Students Supervised

 

 

 

 

P

U

B

L

I

C

A

T

I

O

N

 

 

 

Refereed Journals

 

Shafahi, Yousef, Ali Haghani, K. N. Vgayago pala Gupta, and Everetf C. Carter, "A simulation Model for Analyzing SPUDI with Actuated Signals", Transportation Engineering Journal, Vol 124. No. 5 September/October 1998

Shafahi, Yousef, "Trip Production and Distribution Models: A case study in Shiraz," Planning and Development Journal, Vol. 2, No. 8, pp 89, Summer 1994

Conference Proceeding

  

نصرالله مرداني (شاعر)

 

نصرالله مرداني (ناصر)

برگزيده دومين دوره همايش چهرهاي ماندگار سال 1382.

 

متولد: سال 1326 كازرون

درگذشته: سال 1382 در كربلا

 

1349    اتمام سربازي و آغاز به كار در بانك ملي كازرون.

1352    ازدواج ( با دختر عمه)

 

آثار منتشرشده:

 

1360    قيام نور(مجموعه شعر)، تهران، انتشارات حوزه هنري.

1364    خون نامه‌ي خاك، (گزيده شعر سال‌هاي 1360تا1364)، تهران، انشارات كيهان(برگزيده كتا ب سال)

1370    آتش ني، تهران،انشارات اطلاعات.

1371    ستيغ سخن، (تذكره  منظوم)، تهران، سازمان مطالعه و تدوين كتب علوم انساني دانشگاه (سمت)

1375    حافظ از نگاه مرداني، تهران، نشر صدا.

1376    منظومه‌ي شهادت، (گردآوري منتخب اشعار شهيدان)، تهران، نشر شاهد.

1376    قانون عشق، تهران، نشر انشارات صدا، (چاپ دوم 1383)

1381    چارده نور ازلي،(گزيده اشعار در ستايش و مدح  حضرت  باري تعالي و اهل بيت) تهران، نشر شاهد.

1378   گزيده ادبيات معاصر(چاپ اول 1378,انتشارات: كتاب نيستان)

1377    شعر اربعين( زير نظر نصرالله مرداني ,نشر شاهد )

1381   گل باغ آشنايي(گزيده اي از اشعار شاعران ايران,انتشارات فلاح)

1374   شهيدان شاعر(زير نظر نصر الله مرداني, ناشر: معاونت فرهنگي بنياد شهيد انقلاب اسلامي)

    ؟      شعر اربعين كه توسط نشر شاهد به چاپ رسيده است

ناتمام     دايره المعارف  شعر چهارده معصوم، در50 جلد، (20جلد  آن، شامل 10000 صفحه آماده چاپ شد).

 

آخرين مصاحبه‌ها

1382    روزنامه جام جم، مورخ 21 اسفند.

1382    ماهنامه" شهر سبز" اسفندماه.

 

فعاليتهاي فرهنگي

1360    عضو يت در انجمن شعر حوزه هنري سازمان تبليغات اسلامي تهران

1362    تاسيس انجمن ادبي شاعران انقلاب در شيراز. (اين نهاد همچنان به فعاليت خود ادامه مي‌دهد).

1362     همكاري در برگزاري سالروز  درگذشت علامه طبا طبايي، به مدت 9 سال در كازرون.

            عضو هيأت مؤسس انجمن قلم ايران.

            عضو هيأت تأليف كتب درسي.

            عضو مجمع جهاني اهل بيت وداور جشنواره مجمع جهاني اهل بيت.

 

 

 با سپاس از همکاری مهدی مردانی عزیز

آیت الله سیداحمد پیشوا

دو سال پيش توفيقي دست داد تا در شيراز به خدمت شادروان پيشوا برسم و آثار كازرونيه را به ايشان معرفي كرده و براي انجام مصاحبه براي مجموعه گفت و گو با چهره‌ها از ايشان دعوت كنم. با اشتياق پذيرفتند و في المجلس سؤالاتي كلي مطرح و مكتوب شد. در سفر دوم نيز نكات و مطالبي افزوده شد اما هنوز حجم لازم براي انتشار را نيافته بود و من مترصد فرصت ديگري براي تكميل اين گفت و گو بودم كه .......

 

 

 

آيت الله سيد احمد پيشوا

متولد :        15/ آبان / 1317

درگذشت:   12 / بهمن/ 1384

 

تأليفات

1379        شهيد عدالت(امام علي)، شيراز، انتشارات نويد.

1380      خالي بر گونة انسان(تفسير سورة لقمان)، شيراز، انتشارات نويد.

1384      بر ساحل نيل، شيراز، انتشارات نويد. 

 

لطفاً دربارة تاريخ و محل تولد خود بفرماييد؟

من در 12 صفر 1350 برابر با 15 آبان 1311 در محلة مصلاي کازرون متولد شدم. خاندان ما اصالتاً از سادات طباطبايی عراق و از نسل سيد مهدی بحرالعلوم هستيم.

 

پس قاعدتاً نام خانوادگي شما بايد بحرالعلوم مي‏بود و نه پيشوا.

بله، اما علت اين تغيير آن بود كه وقتي رضاشاه مي‏خواست نيروي هوايي را تأسيس كند از متمولين كشور تقاضاي كمك كرد و چون مرحوم پدرم هم از ملاكين بزرگ بود، وآنچنان كه مورد نظر بود، به شاه كمك نكرد، با فشارهاي حاكم وقت، به بهانة اين كه اين نام عربي است و بايد نامي فارسي انتخاب كنيد، نام خانوادگي را در سال 1318 عوض كردند. توضيح اين تغيير در برگ آخر شناسنامه هم ذكر شده است.

 

آيا شما شجره‏ای هم از نسب خود در اختيار داريد؟

البته اين شجره نسبتاً روشن است. پيش‏تر در كتاب گنجينة دانشمندان (تأليف: شيخ محمد رازي، جلد 9) ذكر شده و اخيراً هم در کتابی با عنوان جريدة النسب لمعرفه من انتسب الی خير أب (تأليف محمدحسين حسينی جلالی، چاپ شيکاگو), نسب اين‏جانب چنين ذکر شده است: السيد احمد (1350 ق)بن محمدصادق‏بن حسن‏بن محمدباقربن مهدی‏بن عبدالحسين‏بن السيدمهدی بحرالعلوم.

جدّ من سيد باقر، ساکن کازرون بوده و سه فرزند ذکور داشته است به نامهای:

1. سيد محمد علم‏الهدی

2. سيدحسن که امام مسجد نو کازرون بوده و در سال 1325ش درگذشته است.

3. سيد مهدی که پدر خاکسارهاست.

و عموهای من:

1. سيد محمدعلی مجتهد طباطبايي که ساکن بوشهر و آبادان می‏شود.

2. سيد محمدباقر طباطبايي، پدر خانم آقای شيخ لطف الله توکلی و آقا سيدمحمود طباطبايي است. سيدمحمود (نجفی) داماد آقا سيد محمدباقر (همريش آقا شيخ لطف‏الله)

3. پدرم سيد محمدصادق

4. سيد هاشم

5. سيد محمد رضا شريعت‏مدار

6. سيدمحمد که در سن جوانی درگذشته است

چهار دختر هم داشته است. به نامهای: فاطمه، حشمت، خديجه (عمة پدري آقاي شريعتمدار) و مادر سيدآقابزرگ

 

(لطفا ادامه مطلب را کلیک کنید)

دکتر رضا ملک زاده

 

دكتر رضا ملك زاده در بيست و پنجم دى ماه سال ۱۳۳۰ در روستاى بالاده از توابع شهرستان كازرون به دنيا آمد.
وى در سال ۱۳۵۰ به دانشكده پزشكى شيراز رفت و در سال ۱۳۵۷ در دوره تخصصى بيمارى هاى داخلى دانشگاه شيراز پذيرفته شد.
او در سال ۱۳۶۱ دوره تخصصى بيمارى هاى داخلى را دريافت كرد و از همان سال به عنوان استاديار دانشگاه علوم پزشكى شيراز به تدريس و طبابت پرداخت.
يك سال بعد در مقطع فوق تخصصى بيمارى هاى گوارش و كبد پذيرفته شد و براى تكميل تحصيلات فوق تخصص به انگلستان رفت.
او در مركز پزشكى اين كشور دوره فوق تخصصى را نزد پروفسور «شيلا شرلات» گذراند و در سال ۱۳۶۵ به ايران بازگشت و در همان سال به درجه دانشيارى ارتقا يافت و در سال ۱۳۶۹ به درجه استادى رسيد.
دكتر ملك زاده درباره كودكى و تحصيلات دوران دبستان و دبيرستان خود مى گويد: در روستاى ما مدرسه وجود نداشت و سه سال نزد يك روحانى به نام شيخ محمد در روستا به مكتب مى رفتم. در سال چهارم ابتدايى به مدرسه و سپس به دبيرستان ابواسحاق كازرون رفتم. در دبيرستان شاپور شيراز ششم متوسطه را به اتمام رساندم. من از دوران كودكى به رشته پزشكى علاقه داشتم و هميشه آرزو داشتم كه پزشك شوم تا بتوانم سرطان را درمان كنم. چون در همان دوران پدربزرگم بر اثر اين بيمارى فوت كرد. پدرم نيز مشوق اصلى من براى تحصيل در رشته پزشكى بود. با وجود اين كه نمرات دروس رياضى و فيزيكم بسيار خوب بود و معلمان توصيه مى كردند رشته رياضى بخوانم.
معاونت آموزشى دانشكده پزشكى شيراز، معاونت آموزشى دانشگاه شيراز، رياست دانشگاه شيراز، مدير گروه داخلى دانشگاه شيراز، معاونت وزارت بهداشت و دبير شوراى پزشكى تخصصى اين وزارتخانه و چهار سال وزارت در سال هاى ۶۹ تا ۱۳۷۲ از جمله سوافق اجرايى دكتر ملك زاده است. وى در سال ۱۳۷۲ به عنوان استاد و رئيس بخش گوارش بيمارستان دكتر شريعتى تهران مشغول به كار شد و نخستين مركز تحقيقات گوارش و كبد را راه اندازى كرد. اين مركز سه سال متوالى بالاترين رتبه توليد علم در كشور را به خود اختصاص داد. وى دبير فرهنگستان علوم پزشكى كشور بود و در حال حاضر هم معاون پژوهشى فرهنگستان علوم پزشكى است. وى تاكنون ۵۰۰ سخنرانى در مجامع علمى داخلى و ۳۰ سخنرانى در مجامع علمى بين المللى كرده است. انتشار ۳۰۰ مقاله علمى در مجلات معتبر پزشكى خارجى از ديگر دستاوردهاى علمى اوست.
وزير سابق بهداشت كشورمان در سال ۱۳۵۶ ازدواج كرد. ثمره اين ازدواج، سه دختر و يك پسر است. دختر اول وى پزشك است. دختر دوم در سال آخر پزشكى تحصيل مى كند و دختر و پسر دوقلويش نيز در مقطع پيش دانشگاهى تحصيل مى كنند.
تهیه کننده: على اميرحسينى(روزنامه ایران ۲۷ دی ۱۳۸۵)

يادي از حجه الاسلام شیخ علي دواني

 

                                              

 

سال 1370 طرحي به حوزه هنري سازمان تبليغات دادم تا مجموعه‌اي منتشر شود از فعاليتها و تلاشهاي فرهنگي بچه‌هاي كازرون كه بسياريشان با حوزه همكاري داشتند اما به عنوان يك همشهري ارتباطي جدي با هم نداشتند. در آن مقطع شادروان مرداني، برادرم طاهر، فرشاد فرشته‌حكمت، و آقايان رهگذر و موحد و برادران رجبي همكار حوزه بودند. آقاي زم كار را به مرحوم آويني ارجاع داد و پس از گفتگو و توافق، كار گردآوري آثار آغاز شد. از جمله براي اولين بار با دوست ارجمندم آقاي سلامي به قصد انجام مصاحبه‌اي به منزل استاد علي دواني رفتيم و قرارهاي اوليه را گذاشتيم كه شهادت آويني كار را بي سرانجام گذاشت. از آن به بعد بيشتر تلفني يا از طريق فرزندان بزرگوار ايشان، محمد و علي‌آقا رجبي كه آنان نيز چون حضرت اخوي در خانه هنر(خيابان انقلاب) دفتر كاري دارند، احوالي مي‌گرفتم و كتابهاي كازرونيه را برايشان مي‌فرستادم.

سال گذشته مجدداً با جناب سلامي به منزلشان رفتيم و  آخرين كتابها را برديم و براي انجام مصاحبه و اين‌بار براي مجموعة گفت و گو با چهره‌ها از ايشان دعوت كرديم. از چاپ جديد كتاب زندگي‌نامه خودنوشت خبر دادند و قرار شد از آن كتاب مطالب مورد نظر را استخراج كرده و بعد موارد تكميلي را از ايشان بخواهم. يكي دو هفته پيش نيز حضرتشان تماس گرفتند و ضمن احوال پرسي احوالي نيز از اين كار گرفتند و قرار شد سؤالات جديد را به محضرشان ببرم كه متآسفانه ... چه زود دير شد!

استاد علي دواني متولد 5/7/ 1308 شمسي در روستاي دوان بود. پدرش اسماعيل و جدش رجب بود و به همين دليل نام خانوادگي او رجبي بود و به سیاق علما و روش حسنه اهل دوان  به دوانی مشهور بود.

در هفت‌سالگي به آبادان رفت و از ده سالگي در شركت نفت مشغول كار شد. و همزمان در دبستان پهلوي به صورت شبانه درس مي‌خواند. گرايشات شديد مذهبي ايشان را كه از خانوده‌اي "شيخي" بود به سمت طلبگي در نجف و "اصولي" شدن سوق داد.

وي در سال 1322 وارد مدرسه صدر نجف اشرف شد و پنج سال در آن بلاد بود.

در فروردين 1327 به دليل كسالت به ايران بازگشت.يك سال بعد با دختر مرحوم آيت‌الله آقا احمد آل آقا(منسوب به استاد كل، وحيد بهبهاني) ازدواج كرد و چون شرط محل سكونت با همسر ايشان بود، ساكن قم شد.

دروس خارج را نيز در محضر آيت الله بروجردي و حجت و خوانساري و شاهرودي و دروس فلسفه را نزد علامه طباطبايي و منتظري و صدر و سبحاني خواند و همدرس آقايان جوادي آملي و مصباح يزدي بود.

در سال 1334 اولين كتاب خود را در شرح احوال و آثار علامه دواني منتشر كرد.

از مهمترين فعاليتهاي فرهنگي مذهبي ايشان، كه با حمايت مرحوم آيت الله شريعتمداري انجام گرفت، انتشار مجله مكتب اسلام بود. اين مجله مذهبي توانست طرفداران بسياري در ايران و خارج از آن بيابد و شمارگان خود را به 120 هزار شماره در ماه برساند.

مرحوم دواني آگاهانه، نياز روزگار خود را دريافت و نويسندگي و تبليغ دين به زبان امروز و در قالب نوشتن مقاله و كتاب را انتخاب كرد و به دنبال اهداف رايج و كم اثر طلاب و روحانيون نرفت و به همين دليل حاصل عمر پربار او، تأليف حدود يكصد جلد كتاب است كه تا قرنها افكار و انديشه‌هاي او را زنده نگه خواهد داشت.

  

مهمترين تأليفات او عبارتند از: